“Als je fysiek in beweging komt, wordt je mindset ook geactiveerd. Alles begint bij die eerste stap naar buiten.” Aan het woord is Job Emonts, wandelcoach op de maandagmiddag bij Vitaal Meedoen. “Mijn band met dit project is bijzonder: mijn vader, Hay, heeft dit initiatief jaren geleden mee opgestart. Zelf ben ik er sinds september bij betrokken.”

Lange tijd werkte Job in de logistiek, vooral in de operatie. Hoewel dat een totaal andere wereld lijkt, was hij daar ook altijd bezig met het begeleiden en inwerken van collega’s en stagiaires. Mensen helpen groeien zat er dus altijd al in. Inmiddels werkt hij daarnaast als trajectbegeleider bij Onze Loods, waar hij deelnemers helpt richting activering en werk. Vitaal Meedoen sluit daar mooi op aan: waar Onze Loods meer gericht is op activeren richting werk, draait het bij Vitaal Meedoen eerst om meedoen, structuur opbouwen en weer onderdeel worden van een groep.

De laagdrempeligheid van de wandelpaden
Elke maandagmiddag begint de groep in de kantine van Wittenhorst. Koffie, thee en een beetje smalltalk. Druppelsgewijs komen mensen binnen. Zodra iedereen er is, gaat de groep naar buiten. Door de bossen, langs de dierenweide en soms even stilstaan bij de geitjes. Iedere week net een andere route, zodat het fris blijft. “Door het wandelen ontstaan de gesprekken vanzelf,” vertelt Job. “Dat is eigenlijk de kern van mijn rol.” Niet tegenover iemand aan een tafel zitten, maar gewoon naast iemand lopen. Over het weekend, over hoe het thuis gaat of over wat iemand bezighoudt. In een groep van tien tot twaalf deelnemers ontstaan vanzelf kleinere groepjes. Dat maakt het laagdrempelig. Je hoeft niet mee te doen aan een groot groepsgesprek, maar loopt gewoon naast iemand en het contact ontstaat vanzelf. Ook wanneer er een taalbarrière is, lossen deelnemers dat vaak samen op. Er loopt bijna altijd wel iemand mee die even kan vertalen.

Het effect van de buitenlucht
Als wandelcoach probeert Job vooral een luisterend oor te bieden en iedereen in de groep echt te zien. De grootste verandering ziet hij vaak al tijdens de wandeling zelf. “Soms komen mensen binnen met een vol hoofd,” vertelt hij. “Je ziet aan hun houding dat ze gespannen of ingetogen zijn.” Maar zodra de groep een tijdje onderweg is en de buitenlucht zijn werk doet, verandert er iets. Houdingen worden opener, gesprekken ontstaan vanzelf en mensen ontspannen zichtbaar. Zelfs op koude of regenachtige dagen, wanneer deelnemers vooraf eigenlijk geen zin hebben om naar buiten te gaan, verandert dat vaak snel. “Na tien minuten lopen hoor je ineens: ‘Oh ja, het is eigenlijk toch wel heel fijn hier buiten.’”

Leren in perspectief
Wat Job het meest bijblijft, zijn de momenten van vertrouwen. Familie speelt voor veel deelnemers een grote rol. “Als iemand spontaan een foto van zijn partner of kinderen laat zien, merk je dat er echt een band ontstaat,” vertelt hij. “Dat doen mensen niet zomaar.” Het werk heeft ook zijn eigen blik op het leven veranderd. Veel deelnemers zijn dankbaar voor dingen die voor anderen vanzelfsprekend zijn: veiligheid, een dak boven hun hoofd of gewoon samen kunnen wandelen. “Ze halen zoveel vreugde uit kleine dingen,” zegt Job. “Dat zet je eigen leven wel in perspectief.”

Juist die eenvoud maakt Vitaal Meedoen volgens hem zo krachtig. Geen ingewikkelde trajecten, maar samen bewegen, luisteren en aandacht hebben voor elkaar. Kleine stappen die uiteindelijk een groot verschil maken.

“We doen het met elkaar en voor elkaar.”