Als mensen mij vragen wat ik doe bij Vitaal Meedoen, zeg ik vaak dat ik een stukje met mensen meeloop. De titel ‘gezondheidscoach’ voelt groter dan hoe het in de praktijk is. Ik werk niet met vaste programma’s of strakke doelen. Ik ben er, stel vragen en kijk samen met de deelnemer: wat heb jij nodig om weer in beweging te komen?

Sinds januari 2024 ben ik betrokken bij Vitaal Meedoen. Ik werk met thema’s als beweging, voeding, slaap en stress, maar altijd praktisch en dichtbij. Geen ingewikkelde theorieën, geen lijstjes die afgevinkt moeten worden. Het gaat om kleine momenten: even stilstaan bij wat je doet, hoe je je voelt en welke stap voor jou nu haalbaar is. Soms is dat een wandeling, soms een gesprek, soms iets heel simpels dat ineens inzicht geeft. 

De groep waarmee ik werk is divers. Mensen die door ziekte of omstandigheden tijdelijk niet kunnen werken. Statushouders die hun plek zoeken in Nederland. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en achtergrond. Wat ik vaak zie, is dat bestaande systemen niet goed aansluiten. Dat mensen vastlopen, niet omdat ze niet willen, maar omdat het ingewikkeld is. Daarom begint voor mij alles bij verbinding. Taal en beleving verschillen, letterlijk en figuurlijk, juist daar ligt de sleutel. Als je elkaar echt probeert te begrijpen, ontstaan er kansen om te groeien. 

De sportclub is een bijzondere plek om dit werk te doen, het is laagdrempelig en vertrouwd. Mensen ontmoeten elkaar vanzelf, bij een kop koffie of langs het veld. Voor deelnemers die nieuw zijn in Nederland is dit vaak een eerste veilige kennismaking met hoe het hier werkt: hoe mensen met elkaar omgaan, hoe een vereniging functioneert. Dat gebeurt niet door uitleg, maar door het samen te doen. 

Vitaal Meedoen gaat voor mij over beweging in de breedste zin van het woord. Dat kan sporten of wandelen zijn, maar net zo goed een mentale of sociale stap. Tijdens wandelingen in het bos zie ik mensen ontspannen en opener worden. Soms gebeurt er iets kleins dat veel zegt. Toen het programma rond kerst even stil lag, kreeg ik een berichtje van een deelnemer met de vraag of we toch samen konden wandelen. Dat raakte me. Niet omdat het groot was, maar omdat het liet zien dat mensen elkaar zijn gaan meenemen. 

Wat mij het meest raakt, zijn momenten waarop verschillen wegvallen. Wanneer verhalen elkaar raken en mensen elkaar herkennen. Ik denk aan een expositie die we bezochten met de deelnemers van Vitaal Meedoen over de Molukse gemeenschap, waar mijn eigen roots een rol speelden. Toen het verhaal over opa’s die met de boot naar Nederland kwamen werd verteld, zag ik herkenning bij Syrische deelnemers. Niet omdat de verhalen hetzelfde zijn, maar omdat er raakvlakken zijn. Dan voel ik hoe dichtbij we eigenlijk bij elkaar staan. 

“Het raakt mij als ik kan laten zien dat we eigenlijk niet zo verschillend zijn.”

Als ik zie dat mensen meer vertrouwen krijgen, elkaar opzoeken en trots worden op zichzelf, weet ik weer waarom ik dit werk doe. Vitaal Meedoen gaat voor mij niet over prestaties, maar over mens-zijn. Over ruimte  krijgen om te zijn wie je bent. Dat is de kern van mijn werk bij Vitaal meedoen, en dat neem ik elke dag mee.