Op 30 oktober bezochten wij met de deelnemers van Vitaal Meedoen de foto-expositie Pulang ke Rumah in Loods S op het Kazernekwartier in Blerick. Waar normaal gesproken bewegen en actief bezig zijn centraal staan binnen onze activiteiten, stond deze dag in het teken van ontmoeten, luisteren en verbinden. Het werd een bijzondere ervaring die ons raakte en bijbleef.

Een reis naar het verleden

De expositie Pulang ke Rumah – letterlijk terug naar huis – vertelt het verhaal van de Molukse gemeenschap die tussen 1953 en 1967 in Blerick woonde. Wat ooit bedoeld was als een tijdelijk verblijf in nissenhutten en later houten barakken, groeide uit tot een blijvend hoofdstuk in de geschiedenis van Venlo.

In Loods S, vlak bij de plek waar vroeger Kamp Blerick lag, brengt Stichting StageTree samen met Tasilo Pieck deze geschiedenis tot leven. Bezoekers worden meegenomen in indrukwekkende beelden, persoonlijke verhalen en muziek die het verleden voelbaar maken. Ook is er een nagebouwde barak te zien en zelfs een escaperoom-ervaring die je laat ervaren hoe het was om daar te wonen.

Luisteren, herkennen en verbinden

Ons bezoek had als doel om kennis te maken met de Molukse gemeenschap en inzicht te krijgen in hun verhaal. Vanuit het Molukse perspectief ontdekten we hoe belangrijk het is dat ieders verhaal ertoe doet.

Wat begon als een culturele en historische activiteit, groeide uit tot een diepgaande ontmoeting. We luisterden naar verhalen van mensen die zelf of via hun familie verbonden zijn met deze geschiedenis. Er ontstond herkenning, ontroering en wederzijds begrip.

Een indrukwekkend samenzijn

De ochtend liet zien hoe waardevol het is om open te staan voor elkaars geschiedenis. In de beelden en verhalen van Pulang ke Rumah herkenden we universele gevoelens: het verlangen naar thuis, de kracht van gemeenschap en de behoefte om gezien te worden.

Het werd een indrukwekkend en emotioneel samenzijn, waarin we niet alleen iets leerden over het verleden, maar ook over elkaar. Juist door stil te staan bij wat ons verschillend maakt, ontdekten we wat ons verbindt.

“Pulang ke Rumah – terug naar huis – bleek meer dan een tentoonstelling. Het was een herinnering aan wat ons mens maakt: luisteren, delen en verbinden.”